Kosma ma prawie osiem lat, poczucie humoru i wyjątkowy zmysł obserwacji. Zna się na emocjach (nie tylko swoich). Wie, co zrobić, gdy jest za głośno albo gdy siedzenie bez ruchu staje się torturą. Pewnego dnia w jego życiu pojawia się pies. To dzięki niemu Kosma poznaje Sandrę, która gryzie swój warkocz, gdy się denerwuje, i ma zadatki na najlepszą przyjaciółkę – taką, z którą buduje się bazy, biega po lesie i marzy o... leśnej szkole. Kiedy dzieci postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce, wszystko jest możliwe.

„Kosma, Kopacz i leśna szkoła. Trudne początki” to opowieść o świecie, w którym każdy znajduje się u siebie. Przewodnikiem jest Kosma – chłopiec z ADHD, którego spostrzeżenia intrygują i wzruszają. W otoczeniu Kosmy każdy okazuje się „jakiś”. Dzięki temu jest różnorodnie i interesująco.

Opowieść o Kosmie i Kopaczu to debiut pisarski Agnieszki Misiak – psycholożki dziecięcej, która wspiera dorosłych w „zaglądaniu pod podszewkę” trudnych dziecięcych zachowań. Wiedza, doświadczenie i poczucie humoru autorki gwarantują przemyślaną i zabawną opowieść.

Bracia Kosmos i Małpka bardzo nie lubią chodzić spać. Łóżka wydają się takie nudne. Co innego spanie poza domem! To dopiero przygoda!

– To niesprawiedliwe, że w bajce możemy spać w kamperze, a w życiu musimy spać w tych nudnych łóżkach – pożaliłem się. A Małpka dodał: – A jeszcze bardziej niesprawiedliwe jest to, że w bajce możemy spać na żaglówce, a naprawdę to nie… Wtedy mama powiedziała: – Ależ co wy opowiadacie?! Przecież możemy spać wszędzie, gdzie chcemy.

Oczywiście piżama i ulubiona zabawka nie wystarczą, żeby spędzić noc w namiocie, na żaglówce, w kamperze lub pod gołym niebem. Do spania na zewnątrz trzeba się odpowiednio przygotować, jak do wielkiej wyprawy. I to też jest super!

Pertraktacje z bogami, poczucie wspólnoty, ekspresja tożsamości, sztuka kamuflażu, walka o wolność… Czy jest coś, co je łączy? Tak! TANIEC!

Zuzanna Kisielewska zabiera młodych czytelników w fascynującą podróż po świecie tańca – jednej z najstarszych form ludzkiej ekspresji. Snując opowieści o pradawnych rytuałach, tańcach deszczu, dworskich balach, religijnych transach, współczesnych formach protestu i scenicznych widowiskach, pokazuje, że taniec to coś więcej niż kroki i figury – to język emocji, narzędzie komunikacji, sposób budowania wspólnoty i narracja o człowieku.

Autorka prowadzi czytelników przez kontynenty i epoki, odkrywa przed nimi tańce duchów z Ameryki Północnej, wirujących derwiszy, indyjskie katakali, ukraiński hopak czy afrykański taniec w kaloszach. Z lekkością i humorem łączy antropologię, historię, sztukę i pasję ruchu, udowadniając, że taniec jest integralną częścią kultury.

To książka o ciele i duszy, o wspólnocie, emocjach i wolności.

Książka, która sprawia, że nogi same rwą się do tańca.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyczny ślad”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.